ســــــــنــــــــگـان_

کسی که با نمازگزاران همنشین شود، خود کم‌کم اهلِ نماز می‌گردد؛ و آن‌که با اهلِ گریز و بی‌تفاوتی بنشیند، همان رنگ را می‌گیرد.

هرکه نزدت سخن حمل کند، از تو نیز سخنی خواهد برد؛

و آن‌که پیش تو حرف می‌زند، دیر یا زود پشتِ سرت هم خواهد گفت.

و بر این اساس:

هم‌نشینی با نیک‌کامان، آدمی را کامیاب می‌سازد؛

هم‌نشینی با اهلِ اصلاح، روح را اصلاح می‌کند؛

و همنشینی با گمگشتگان، انسان را به بی‌راهه می‌کشاند.

آدمی بر آیینِ دوستِ نزدیکش است؛ پس هر یک از شما خوب بنگرد که با چه کسی رفاقت می‌کند!