زندگی نامه مولانا حافظجی واعظ توانمند #تایباد
🔸ایشان در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی در قریه بیدپارسی خواف متولد و در شش ماهگی بر اثر بیماری آبله از نعمت بینایی محروم گردید.
🔸پیشگویی پیر روشن ضمیری که این نوزاد نابینا را دارای آینده درخشان اعلام نمود موجب تعجب اهالی روستا گردید.
🔸درسن پنج سالگی همراه اطفال به مکتب رفت و طولی نکشید که ملای دِه از حافظه عجیب این کودک نابینا در حفظ قرآن شگفت زده گردید و کودک نابینا درمدت کوتاهی موفق به حفظ کامل قرآن مجید و نیز در کنار آن بسیاری از کتب رایج زمان همچون پنج کتاب و حافظ شیرازی و بوستان و گلستان سعدی و.. را حفظ نموده و در سن حدود دوازده سال در حوزه علمیه خواف بعنوان طلبه پذیرفته و زیر نظر استاد بزرگ زمان خود مرحوم مولانا شمس الدین مطهری دروس متداول فقهی و علمی را تلمذ نمود.
🔸در حدود هفده سالگی بعنوان مولوی فارغ التحصیل و تسلط بر وعظ و قدرت سخنوری و بدیهه گویی و کاربرد احادیث و تفسیر و اشعار در سخنرانی موجب شد که سخنرانی وی در خطه خواف و جام و باخرز مورد توجه و اقبال عام و خاص قرار گیرد و با اینکه نام ایشان عبدالعظیم است اما به لقب و عنوانی که مولانا مطهری برای ایشان انتخاب نمودند مشهور و معروف شدند، جناب حافظجی که به معنی حافظ بزرگوار و محترم می باشد.
🔸جناب حافظجی در سن نوزده سالگی و در دهه چهل شمسی به دعوت مردم دانش دوست تایباد به این شهر دعوت و در مسجد بلال ساکن و به وعظ و سخنوری در تایباد و جام و باخرز و خواف و.. مشغول گردید و در اوایل دهه پنجاه تاهل اختیار نموده و برای همیشه در تایباد ساکن گردید و برای مدت بیش از پنجاه سال بعنوان واعظ رسمی مسجد جامع احناف تایباد منبر مسجد و نیز در مراسمات خاص منابر مساجد کاریز و باخرز و تربت و خواف و... شاهد سخنوری ایشان بوده و بعنوان منادی وحدت خطه جام و باخرز و تایباد و خواف همواره جهت تقریب مذاهب و توسعه وحدت بیش از نیم قرن تلاش مخلصانه داشته و وجود هزاران سخنرانی مبتنی برمباحث اخلاق و تفسیر از ایشان موید این واقعیت می باشد.
🔸 درپایان از خداوند بزرگ برای این عالم گرانقدر ودانشمند محترم وخطیب وسخنران شهیر بهبودی عاجل وطول عمر را از درگاه ایزد متعال مسئلت داریم.
